Ηλίθιος με Η κεφαλαίο στο μανίκι.
Σήμερα στο Γουόκι Τόκι Podcast, ο Μανώλης και ο Αλέκος περπατάνε στον Πειραιά και πιάνουν πάλι το νήμα από φροντιστήρια, αγγλικά, Πανελλήνιες και το αιώνιο ελληνικό “να πάρει το παιδί ένα χαρτί”. Μόνο που η κουβέντα ξεφεύγει γρήγορα από το σχολείο και πάει στο πιο άβολο ερώτημα: όταν κάποιος έχει γνώση, πληροφορία και ικανότητα, σε καθοδηγεί ή σε χειραγωγεί; Και αν δεν είμαστε όλοι για όλα, ποιος το λέει χωρίς να γίνει αμέσως ελιτιστής;
Από εκεί ανοίγει όλο το γνώριμο χάος: δουλειές που ζητάνε πτυχία χωρίς να τα χρειάζονται, essential workers, Χάμετ και Unforgiven, έξυπνοι, ηλίθιοι και νορμάλ, ρατσισμός, φόβος ανωτερότητας, Άρεντ, Νάζι, βαριά κείμενα, ταλέντο που βγαίνει αβίαστα, ευτυχία που τη χαλάει η ίδια η φαντασίωση, AI singularity, μηχανές που ίσως δεν χρειάζεται καν να μας επιτεθούν, ρομπότ που κακώς προσπαθούν να μοιάσουν με ανθρώπους, και στο τέλος η κλασική ελπίδα ότι κάποτε θα εμφανιστεί έστω μία ακροάτρια.
Περπατάμε, μιλάμε, ξεθυμαίνουμε.
Chapters:
00:00 Intro και τι μέρα είναι 02:21 Αυτοδίδακτοι, γνώση και δάσκαλοι 07:55 Φροντιστήρια, ολοκληρώματα και κίνητρο 13:51 Γνώση, πληροφορία και AI 14:36 Καθοδήγηση ή χειραγώγηση; 19:58 Πτυχία που δεν χρειάζονται 24:42 Essential workers και ελιτισμός 29:53 Έξυπνοι, ηλίθιοι και νορμάλ 35:00 Ρατσισμός, φόβος και ανωτερότητα 40:00 Άρεντ, Νάζι και βαριά κείμενα 48:00 Ταλέντο, πανεπιστήμιο και αβίαστη πορεία 54:33 Ευτυχία, φαντασίωση και πραγματικότητα 60:00 AI singularity και ρομπότ