1:20:35

S02:E13 Oct 11, 2026

Γουόκι Τόκι Podcast 2#013 - Μόδα: Η χαρά του μαλάκα? | Walkie Talkie

Τρίτη βράδυ στον Πειραιά και αυτή τη φορά έχουμε δώσει υπόσχεση: θα μιλήσουμε για τη μόδα. Ο Αλέκος έρχεται αδιάβαστος. Ο Μανώλης έρχεται με μια θεωρία για την ανθρώπινη ηλιθιότητα. Καλή αρχή. Γιατί θέλουμε να φοράμε ό,τι φοράνε όλοι; Και αν κάνουμε επίτηδες το αντίθετο, πόσο δική μας είναι τελικά η επιλογή; Crocs, αστράγαλοι στον αέρα, ίδια κουρέματα, κασκόλ-κουβέρτες και το γιλέκο των 27 ευρώ που αγόρασε ο Μανώλης για τον γάμο του. Οι τσάντες Polo και τα καρό πουκάμισα τη γλιτώνουν κάπως. Οι υπόλοιποι δύσκολα. Η κουβέντα ανάβει όταν φτάνουμε στη συνέντευξη για δουλειά: θα προσλάμβανες έναν άνθρωπο που ξέρει τη δουλειά αλλά δεν σου αρέσει το ντύσιμό του; Ο Αλέκος λέει ότι η εικόνα μετράει. Ο Μανώλης λέει ότι έχουμε συμβιβαστεί με μια βλακεία. Συμφωνία δεν βγαίνει. Κάπου ανάμεσα χωράνε η Αμελί, η Balenciaga, τα χρώματα που χάθηκαν από το design, τα AI που μας βγάζουν όλους κούκλους στα 80s και ο Κραουνάκης. Η βόλτα φτάνει στο τσιγάρο που ακόμη λείπει στον Μανώλη, στο brunch και στα μαγαζιά που επιμένουν να λέγονται «κάτι-νάδικον». Chapters: 00:00 Εισαγωγή και η υπόσχεση για τη μόδα 01:34 Το πέπλο της ηλιθιότητας 06:54 Μόδα, αγέλη και το «θέλω να ανήκω» 12:29 Crocs, αστράγαλοι και ίδια κουρέματα 18:45 Το γιλέκο των 27 ευρώ και τα ψώνια 32:25 Lara Croft, βάτες και το καρέ της Αμελί 37:34 Η συνωμοσία της μόδας και η Balenciaga 42:21 Τσάντες Polo και καρό πουκάμισα 47:25 Θα προσλάμβανες τον Μανώλη έτσι ντυμένο; 55:34 Χρώματα, Speedo και τα AI 80s 01:01:54 Κραουνάκης, εικόνα και αλλαγές στρατοπέδου 01:10:04 Το τσιγάρο που ακόμη σου λείπει 01:13:54 Brunch, δεκατιανάδικον και ονόματα μαγαζιών

1:03:45

S02:E12 Oct 7, 2026

Γουόκι Τόκι Podcast 2#012 - Θεωρίες συνωμοσίας. Και επιτέλους γυναίκες. Πολλές γυναίκες. | Walkie Talkie

Δευτέρα βράδυ και ο Μανώλης έχει να ανακοινώσει ένα μικρό θαύμα: το Γουόκι Τόκι το ακούν πια και γυναίκες. Ο Αλέκος προσπαθεί να καταλάβει τι κάναμε σωστά. Μάλλον τίποτα. Μάλλον γίναμε χειρότεροι. Η βόλτα δεν μένει για πολύ στα αστεία. Μια ακόμη δολοφονία γυναίκας ανοίγει τη δύσκολη κουβέντα για τη δικαιοσύνη και τη θανατική ποινή. Από τη βενζίνη και το «πάρε τα μέσα» φτάνουμε σε μια θεωρία του Μανώλη: μήπως στο τέλος θα μας νοικιάζουν ακόμη και το νερό; Και κάπως έτσι βρισκόμαστε στο The Diplomat, στην πειρατεία, στον Τραβόλτα και την Glenn Close, στα Όσκαρ, στην πολιτική και στην Παλαιστίνη. Ο Ολυμπιακός περνάει για λίγο από τη βόλτα πριν έρθει η μεγάλη διαφωνία: ποιος έκανε ποιον, η Βίσση τον Καρβέλα ή ο Καρβέλας τη Βίσση; Στο τέλος, μια μικρή προειδοποίηση για τη μόδα του επόμενου επεισοδίου. Chapters: 00:00 Εισαγωγή 00:43 Μας ακούνε και γυναίκες 03:20 Γυναικοκτονία, δικαιοσύνη και θανατική ποινή 05:33 Βενζίνη, συγκοινωνίες και το «δεν έχω» 07:26 Θα μας νοικιάζουν μέχρι και το νερό; 14:11 The Diplomat, Netflix και πειρατεία 19:13 Τραβόλτα, Pulp Fiction και Face/Off 24:03 Glenn Close, Όσκαρ και Τζιμ Κάρεϊ 32:57 Πολιτική, ψήφος και παλιές βεβαιότητες 38:00 Από το ραδιόφωνο στην Παλαιστίνη 48:00 Ολυμπιακός και μπάσκετ 50:15 Βίσση, Βανδή και Καρβέλας 58:41 Η μόδα του επόμενου επεισοδίου

1:09:38

S02:E11 Oct 4, 2026

Γουόκι Τόκι Podcast 2#011 - Νοσταλγία είναι, ρε κακομοίρη, δεν είναι για χόρταση. | Walkie Talkie

Ο Αλέκος κοιτάζει πίσω και βλέπει μια άλλη ζωή. Ο Μανώλης επιμένει πως είναι νοσταλγία. Το πρόβλημα είναι ότι, άμα την αφήσεις, αρχίζει να σου χρεώνει μέχρι και όσα δεν έκανες. Μας είχαν δώσει έναν ίσιο δρόμο: σχολείο, πτυχίο, δουλειά, όλα στη σειρά. Ο δρόμος, βέβαια, είχε άλλες ιδέες. Νοίκια που καταπίνουν μισθούς, «φιλότιμο» που μοιάζει όλο και πιο πολύ με άδεια να σε πατάνε, reunion που είναι κι αυτό πια παλιά ανάμνηση. Ήταν καλύτερα τότε ή απλώς δεν κοιτάζαμε τόσο καλά; Κάπου στη μέση χάνονται τα Χριστούγεννα, εμφανίζεται το IKEA σαν ψυχολογικό καταφύγιο και η βόλτα συνεχίζει όπου την πάει. Πώς αλλιώς; Chapters: 00:00 Τα σχολικά χρόνια μοιάζουν άλλη ζωή 04:44 Το πλάνο ζωής που μας υποσχέθηκαν 09:51 Ενοίκια και μισθοί στην Κρήτη 13:31 Φιλότιμο ή να σε περνάνε για θύμα; 22:07 Το reunion έγινε κι αυτό ανάμνηση 25:11 Ήταν όντως καλύτερα παλιά; 30:24 Τι αλλάζει μέσα μας μεγαλώνοντας 42:26 Σούπερ μάρκετ, IKEA και μικρές εμμονές 47:20 Gen Z, δουλειά και AI 52:50 Χάρις Αλεξίου, φωνή και σινεμά 64:54 Παπανδρέου: ρητορική και θαυμασμός

54:56

S02:E10 Sep 30, 2026

Γουόκι Τόκι Podcast 2#010 - Θανατική ποινή: πόσο σίγουρος είσαι; | Walkie Talkie

Παρασκευή απόγευμα, περπατάμε, και ο Μανώλης θυμάται έναν άγνωστο που έπιασε κουβέντα με τον Τάσο στη δουλειά. Ξεκίνησε με ένα αθώο «να σου πω κάτι» και μέσα σε λίγες λέξεις έφτασε από τη θανατική ποινή στις βάρκες με μετανάστες. Πόσο εύκολα μιλάμε για τη ζωή του άλλου όταν δεν είναι δική μας; Με τον Αλέκο η κουβέντα δεν βγάζει εύκολη απόφαση. Τι κάνεις με κάποιον που έχει διαπράξει κάτι φρικτό; Πόσο σίγουρος μπορείς να είσαι ότι δεν έγινε λάθος; Είναι δικαιοσύνη, εκδίκηση ή κάτι άλλο; Και ποιος θα αναλάβει να εκτελέσει την απόφαση; Στο πλάι μπαίνει και το σκρολάρισμα που μας επιστρέφει κάθε μέρα όσα ήδη πιστεύουμε. Η βόλτα στρίβει στο AI: ποιος θα το ελέγχει, ποιος θα κρατάει τη δύναμη και ποιες δουλειές θα αλλάξουν. Από εκεί περνάμε στη Σούζαν Σάραντον και την Παλαιστίνη, στο Supernatural, σε σειρές, στο Coyote vs. Acme και στο Ριφιφί. Στο τέλος πιάνουμε το ύφος ανωτερότητας που βγάζουν μερικές φορές οι άνθρωποι της τέχνης, τα λάθη που θυμάσαι από μια ζωντανή παράσταση και τον αυθορμητισμό που δεν γίνεται να τον σχεδιάσεις. Η πολυπόθητη τριπλέτα, πάλι, δεν βγήκε. Chapters: 00:00 Εισαγωγή 04:31 Ένα «να σου πω κάτι» και η θανατική ποινή 10:02 Μετανάστες μόνο για φτηνά μεροκάματα; 14:00 Εκδίκηση, ισόβια και το ενδεχόμενο λάθους 22:58 Τραμπ, Κίνα και AI χωρίς φρένα 28:36 Το AI και οι δουλειές που αλλάζουν 31:39 Supernatural και Σούζαν Σάραντον 35:02 Paradise, Mayday και 90s 38:58 Ο Κογιότ μηνύει την Acme 43:46 Ριφιφί και ελληνικές σειρές 46:05 Οι καλλιτέχνες και το ύφος της ανωτερότητας 50:30 Το λάθος που μένει από μια παράσταση

1:03:43

S02:E09 Sep 27, 2026

Γουόκι Τόκι Podcast 2#009 - Υπογεννητικότητα: Να σου δώσω ΕΣΠΑ να μου κάνεις ένα παιδί; | Walkie Talkie

Να σου δώσω ΕΣΠΑ να μου κάνεις ένα παιδί; Στην κουβέντα πέφτει και το νούμερο: 100.000 ευρώ για κάθε παιδί που γεννιέται. Θα αγόραζε αυτό μέλλον ή θα φτιάχναμε άλλη μία επιδότηση; Διαφωνούμε για τα λεφτά, αλλά φτάνουμε στο πιο δύσκολο ερώτημα: τι χρειάζεται στ’ αλήθεια μια οικογένεια για να μεγαλώσει ένα παιδί εδώ; Η βόλτα αρχίζει με τα απόβλητα στον Κηφισό και τη βιομηχανία της πανάκριβης «ευεξίας». Από εκεί, ΕΣΠΑ και εύκολο χρήμα, πλούσιοι που τους προσκυνάμε, επώνυμα που περνούν από γενιά σε γενιά, και οι Σπέτσες που αδειάζουν όσο ο καθένας κοιτάζει μόνο την πάρτη του. Η κουβέντα για τις γεννήσεις ανοίγει και το θέμα της μετανάστευσης: ποιος ανήκει τελικά σε μια χώρα και γιατί μας πιάνει πανικός όταν αλλάζει το μείγμα της; Ο Αλέκος θυμάται πώς μια δύσκολη απόφαση για 2.000 παλιά PC του έμαθε ότι το σωστό timing πονάει, αλλά η αναβολή μπορεί να κοστίσει περισσότερο. Και λίγο πριν τελειώσει η βόλτα, μπαίνουν ο χειμώνας που χρειάζεται για να εκτιμήσεις το καλοκαίρι, ο Tom Cruise, το Joker και ο Γιάννης που τελευταία μιλάει πολύ για επενδύσεις. Chapters: 00:00 Εισαγωγή και απόβλητα στον Κηφισό 03:56 Πλασμαφαίρεση και ακριβή ευεξία 07:31 ΕΣΠΑ και η γλύκα του ξένου χρήματος 13:41 Τα ονόματα που μας κυβερνούν 17:08 Οι Σπέτσες αδειάζουν 22:37 100.000 ευρώ για κάθε παιδί; 28:23 Δημογραφικό, μετανάστευση και ταυτότητα 31:46 Το κοινό καλό και οι παρτάκηδες 38:47 Δύο χιλιάδες PC και μια δύσκολη απόφαση 45:04 Το timing, ο Στουρνάρας και το κόστος 53:56 Ο χειμώνας που χρειάζεται το καλοκαίρι 58:06 Tom Cruise και σινεμά 01:00:06 Joker, Αντετοκούνμπο και κλείσιμο

59:31

S02:E08 Sep 23, 2026

Γουόκι Τόκι Podcast 2#008 - Ed, τη συνείδηση δεν τη γράφει το teleprompter | Walkie Talkie

Ο Macklemore λέει «Free Palestine» από τη σκηνή και απομακρύνεται από την περιοδεία του Ed Sheeran. Ο Sheeran απαντά με μια προσεκτικά γραμμένη δήλωση, λέει ότι η απόφαση ήταν των promoters και πως δεν θα εγκατέλειπε τους συνεργάτες που βασίζονται πάνω του. Λίγο αργότερα, όλα τα υπόλοιπα support acts και οι Beoga, το συγκρότημα που έπαιζε μαζί του, εγκαταλείπουν την περιοδεία σε αλληλεγγύη προς τον Macklemore. Από εκεί ξεκινά η βόλτα του Μανώλη και του Αλέκου για το πόσο κοστίζει να μιλήσεις, πόσο βολική γίνεται η «ουδετερότητα» όταν ο ανίσχυρος δολοφονείται και γιατί οι Green Day μπόρεσαν κάποτε να πουν στα venues «δεν θέλετε; πρόβλημά σας». Η κουβέντα περνά και στα παιδιά που μεγαλώνουν μαθαίνοντας να χαίρονται με τον θάνατο άλλων παιδιών, και στο μίσος που οι χώρες κουβαλούν για γενιές χωρίς ποτέ να καθαρίζουν πραγματικά από αυτό. Μετά, όπως πάντα, το Γουόκι Τόκι στρίβει χωρίς φλας. Πίτσα Παπαδοπούλου και Στράτος Διονυσίου, Άντζελα Δημητρίου, η λεπτή γραμμή ανάμεσα στο τραγούδι και το σκυλάδικο, καλοί ηθοποιοί μέσα σε κακή τηλεόραση, Shakespeare τα μεσάνυχτα και το ερώτημα αν ο χορός είναι τέχνη ή απλώς ένα πολύ ωραίο θέαμα. Στο δεύτερο μισό μπαίνουν τα δέκα χιλιόμετρα, τα σαράντα μπουκαλάκια νερό που κουβαλάς όταν έχεις είκοσι κιλά παραπάνω και η μεγάλη δέσμευση για «πραγματική μεταμόρφωση» μέχρι το καλοκαίρι. Όχι μόνο για να κατέβεις στην παραλία κάπου ανάμεσα σε Γαρδέλη και Λάμπρο Κωνσταντάρα, αλλά επειδή το να προσέχεις τον εαυτό σου το χρωστάς και στους ανθρώπους που θέλουν να σε έχουν ακόμη δίπλα τους. Και πριν κλείσει η βόλτα, έρχεται η ιστορία του Carlos Tevez: τα εγκαύματα, η θεία και ο θείος που τον μεγάλωσαν μαζί με τα δικά τους παιδιά και ένας άνθρωπος που έκανε αθόρυβα το σωστό χωρίς να περιμένει κανείς να τον κάνει ήρωα. Chapters: 00:00 Εισαγωγή 01:14 Ο Macklemore είπε «Παλαιστίνη» 04:18 Οι Green Day δεν έκαναν πίσω 08:04 Όταν η ουδετερότητα διαλέγει πλευρά 10:09 Το μίσος αρχίζει από μικρό 15:03 Πίτσα Παπαδοπούλου και Στράτος 20:40 Ράντου, Μπέζος και κακή τηλεόραση 24:40 Shakespeare τα μεσάνυχτα 27:47 Είναι ο χορός τέχνη; 32:44 Δέκα χιλιόμετρα και εσωτερική κουβέντα 39:30 Πραγματική μεταμόρφωση μέχρι το καλοκαίρι 46:31 TikTok, Simba και ελληνική μεταγλώττιση 49:34 Οι ουλές του Carlos Tevez

1:07:32

S02:E07 Sep 20, 2026

Γουόκι Τόκι Podcast 2#007 - Πες μου ποιος είσαι, να σου πω πόσο κάνει. | Walkie Talkie

Ξεκινάς για έναν ηλεκτρικό στύφτη. Τον βρίσκεις 36 ευρώ στο ένα κατάστημα και 26 στο άλλο. Μέχρι εδώ, γνωστά πράγματα. Μετά όμως η κουβέντα πάει εκεί όπου η τιμή δεν αλλάζει μόνο από μαγαζί σε μαγαζί. Αλλάζει ανάλογα με το ποιος είσαι, πόσο το χρειάζεσαι και πόσο πιστεύει ο αλγόριθμος ότι αντέχεις να πληρώσεις. Ο Μανώλης και ο Αλέκος περπατούν στη Ζέα και ανοίγουν τη συζήτηση για τη δυναμική τιμολόγηση, τα δεδομένα που δίνουμε μόνοι μας και το AI που ξέρει ότι χώρισες, ότι δεν είσαι καλά, ότι θέλεις να χάσεις κιλά. Όχι για να σε καταλάβει καλύτερα, αλλά για να ξέρει πού πονάς και τι μπορεί να σου πουλήσει ακριβότερα. Από εκεί περνάμε στη λάμπα που καίει πάνω από έναν αιώνα, στις εταιρείες που έμαθαν ότι τα προϊόντα πρέπει κάποτε να χαλάνε και στην Coca-Cola που σκέφτηκε να ανεβάζει την τιμή όσο ανεβαίνει η θερμοκρασία. Μετά έρχονται το ΑΕΠ που αγαπά την ακρίβεια, η Ελλάδα που πουλάει ντομάτες και real estate, η ισχύς των λίγων που κρατούν τα εργαλεία του AI και οι χιλιάδες πεντάστερες κριτικές για ένα κατάλυμα που δεν υπάρχει. Και κάπου προς το τέλος ξαναμπαίνουν στην κουβέντα τα επαγγέλματα χωρίς έλεγχο, οι πλατφόρμες που γίνονται ο μοναδικός μεσάζοντας και η υπόθεση Μαζωνάκη, αυτή τη φορά από την πλευρά εκείνων που ήξεραν, υπέγραφαν ή απλώς στέκονταν δίπλα. Δεν φοβόμαστε τόσο ένα ρομπότ που θα αποφασίσει μόνο του να μας σκοτώσει. Φοβόμαστε τα δύο κλικ που ακόμη ντρέπεται να κάνει ο χειρότερος άνθρωπος και το AI δεν θα ντραπεί καθόλου. Chapters: 00:00 Εισαγωγή 00:58 Ο στύφτης των 36 ευρώ 04:40 Πώς φτάσαμε στη δυναμική τιμή 07:25 Πόσο αντέχεις να πληρώσεις; 11:24 Το AI ξέρει πού πονάς 14:00 Η λάμπα που δεν χαλάει 18:23 Όταν η τιμή παύει να έχει κόστος 25:17 Αν πέσουν οι τιμές, πέφτει και το ΑΕΠ; 30:04 Τι πουλάει τελικά η Ελλάδα; 33:11 Το εργαλείο που μας τρόμαξε 44:23 Δεν φοβόμαστε τα ρομπότ. Τα κλικ φοβόμαστε. 48:07 Χίλιες κριτικές για δωμάτιο που δεν υπάρχει 52:03 Επαγγέλματα, πλατφόρμες και ποιος ελέγχει ποιον

50:49

S02:E06 Sep 16, 2026

Γουόκι Τόκι Podcast 2#006 - O Μαζωνάκης λείπει. Ο Σπύρος κι ο Πατούλης περισσεύουν. | Walkie Talkie

Ένας άνθρωπος παθαίνει ανακοπή μέσα σε ιατρείο. Δεν είναι σπίτι, δεν είναι δρόμος, δεν είναι κάπου που κανείς δεν ξέρει τι να κάνει. Κι όμως, σύμφωνα με όσα δημοσιεύτηκαν τις επόμενες ημέρες, την ώρα που ο Γιώργος Μαζωνάκης κατέρρεε αναζητούσαν στο AI πώς μπορούν να τον επαναφέρουν. Από εκεί ξεκινά μια βόλτα για όλα όσα θεωρούμε αυτονόητα μέχρι να αποδειχθεί ότι δεν είναι. Πώς γίνεται μια τόσο εξειδικευμένη πράξη όσο η πλασμαφαίρεση σε ένα απλό ιατρείο στο Κολωνάκι; Ποιος ελέγχει τα μηχανήματα, τις άδειες, τις ειδικότητες και τα πρωτόκολλα; Και γιατί ο έλεγχος αρχίζει πάντα μετά τη στραβή, όταν υπάρχει νεκρός και γνωστό επίθετο; Η κουβέντα ανοίγει στην υγεία του 2026: ιδιωτικές ασφάλειες, αναμονή ακόμη και στα ιδιωτικά, εξετάσεις που χρεώνονται επειδή μπορούν να χρεωθούν και πολιτικοί που περιγράφουν ένα σύστημα πολύ καλύτερο από εκείνο που συναντά ο κανονικός άνθρωπος. Γιατί εκείνοι ξέρουν ότι, αν χρειαστεί, ένα τηλεφώνημα θα τους βάλει κατευθείαν στο καλύτερο δημόσιο νοσοκομείο. Μετά έρχεται η φούσκα. Όταν στήσεις έναν μηχανισμό που λέει διαρκώς ότι όλα λειτουργούν, κάποια στιγμή αρχίζεις κι εσύ να ζεις μέσα του. Το πρωτόκολλο γίνεται γνώμη, ο έλεγχος δικαιολογία και το Κολωνάκι πιστοποιητικό ποιότητας από μόνο του. Και επειδή το Γουόκι Τόκι δεν αντέχει πολλή ώρα χωρίς να κάψει μόνο του τη σοβαρότητά του, καταλήγουμε σε ιατρεία ξεματιάσματος, επιδοτούμενες γιαγιάδες, ιατρικό τουρισμό και την «υδροϋβρεολογία»: μια πανάκριβη θεραπεία όπου ένας πλούσιος πληρώνει 800 ευρώ για να κάθεται απέναντί του κάποιος και να τον βρίζει μέχρι να φύγει η κακή ενέργεια. Το επεισόδιο κλείνει εκεί που άρχισε. Όχι με δύο ανθρώπους και ένα μηχάνημα, αλλά με μια ολόκληρη αλυσίδα που είδε, ήξερε, δεν έλεγξε και μετά δήλωσε έκπληκτη. Η συζήτηση ηχογραφήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2026, ενώ η υπόθεση βρισκόταν ακόμη υπό διερεύνηση. Οι αναφορές σε ευθύνες και στη χρήση AI αποδίδουν όσα είχαν δημοσιευτεί και σχολιάζονταν εκείνη τη στιγμή, όχι τελεσίδικα δικαστικά συμπεράσματα. Chapters: 00:00 Εισαγωγή 01:05 Η υπόθεση Μαζωνάκη 03:44 ChatGPT αντί για 166 05:02 Τι κάνει το ΕΚΑΒ στην ανακοπή 08:24 Ποιος ελέγχει το ιατρείο; 12:07 Ιατρικές πράξεις στα ξενοδοχεία 17:21 Η υγεία το 2026 21:11 «Τοξικότητα» και πολιτική πραγματικότητα 24:42 Ζώντας μέσα στην προπαγάνδα 27:43 Τίποτα δεν είναι αυτονόητο 30:12 Ιατρικός τουρισμός ή παπατζιλίκι; 33:38 Ιατρείο ξεματιάσματος 41:15 Παστίτσιος, Κασιδιάρης και δύο μέτρα

1:19:06

S02:E05 Sep 13, 2026

Γουόκι Τόκι Podcast 2#005 - Ξέρω ότι τον πελεκούσες με τη Ρούλα. 80s, 90s Part 2 | Walkie Talkie

Το 1999 έβγαιναν το Matrix, η Έκτη Αίσθηση και ο μισός κινηματογράφος που ακόμα βάζουμε στα παιδιά μας. Σήμερα ανοίγεις μια παραγωγή εκατομμυρίων και ψάχνεις το χειριστήριο επειδή μοιάζει με PlayStation. Κάπου ενδιάμεσα πρέπει να συνέβη κάτι. Η δεύτερη βόλτα στα 90s ξεκινά από τη χρυσή περίοδο του Hollywood, τον Τζιμ Κάρεϊ, τον Ρόμπιν Γουίλιαμς, τον Κάμερον και τον Ταραντίνο. Πώς μπορούσε τότε ένας άνθρωπος να παραμορφώνει ολόκληρο το σώμα του και να γίνεται σταρ; Και πώς το streaming, ενώ μας έδωσε άπειρες σειρές, κατάφερε να σκοτώσει το sitcom και τον τρόπο με τον οποίο γραφόταν η κωμωδία μπροστά σε ζωντανό κοινό; Στην Ελλάδα τα πράγματα ήταν απλούστερα. Η Ρούλα Κορομηλά έπαιρνε συνέντευξη από τη Μαντόνα, ο Μανώλης ξυπνούσε στις έξι για να πάει κοινό στον Πρωινό Καφέ και το Κλικ μάς ξεβλάχευε με Βάνα Μπάρμπα, στημένες παπαράτσι φωτογραφίες και οδηγίες για να τον κάνεις δικό σου. Ο νεοπλουτισμός έγινε τρόπος ζωής και, όταν τελείωσαν οι μόδιστροι, το σκήπτρο πέρασε στους μάγειρες. Μετά ανοίγει το πραγματικά σκοτεινό συρτάρι. Παιδικά παραμύθια με μισούς άντρες κλεισμένους σε δωμάτια, Doctor Who που σε έστελνε κάτω από το πάπλωμα, Μάμρα, ΚΙΤ, Μαγκάιβερ, Στρουμφάκια και μια μυστηριώδης κοπέλα που ζούσε μέσα στο ανθρώπινο σώμα και έγινε η πρώτη κρυφή καψούρα του Αλέκου. Χωράνε ακόμα η Κάντυ Κάντυ, το Beverly Hills, τα βράδια που δεν υπήρχε ίντερνετ και ο Κώστας Μυλωνάς, ένας από τους τέσσερις ανθρώπους που, σύμφωνα με τον ίδιο τον Μανώλη, έφτιαξαν αυτό το απαράδεκτο πράγμα που είναι σήμερα. Εβδομήντα εννιά λεπτά για μια εποχή που δεν ήταν απαραίτητα καλύτερη. Απλώς είχε χρόνο να περιμένει, χρόνο να βαρεθεί και τηλεόραση που ήξερες ακριβώς τι ώρα θα σε βρει. Chapters: 00:00 Ξανά στα 90s 01:05 Η χρυσή εποχή του Hollywood 04:12 Θα υπήρχε σήμερα ο Τζιμ Κάρεϊ; 05:21 Πώς το streaming σκότωσε το sitcom 12:09 Multiplex, VHS και ιδιωτική τηλεόραση 17:34 Η ελληνική τηλεόραση τότε και τώρα 21:19 Ρούλα, Μαντόνα και «Μπράβο» 29:46 Κλικ, Κωστόπουλος και νεοπλουτισμός 39:03 Παιδικά προγράμματα κανονικού τρόμου 49:43 Μάμρα, ΚΙΤ και η πρώτη καψούρα 56:39 Κάντυ Κάντυ και Beverly Hills 61:15 Ο Μυλωνάς με έκανε αυτό που είμαι 68:05 Όταν είχαμε χρόνο να βαρεθούμε

1:21:22

S02:E04 Sep 9, 2026

Γουόκι Τόκι Podcast 2#004 - Πράσινες και μπλε ΠΑΣΟΚάρες… και το τρενάκι του τρόμου | Walkie Talkie

Ποια ακριβώς ήταν η «Πασοκάρα»; Εκείνη που έθαψε το τσεκούρι του Εμφυλίου και έφτιαξε το ΕΣΥ ή εκείνη με τα ρουσφέτια, τα δανεικά, τις μίζες και τα γαρύφαλλα στα μπουζούκια; Η βόλτα ξεκινά σαν διόρθωση για τα 80s και τα 90s και καταλήγει σε μια κομματική κουβέντα 81 λεπτών. Γιατί όταν φορτώνουμε ολόκληρη τη μεταπολιτευτική σαπίλα μόνο στο ΠΑΣΟΚ, κάπου βολεύεται υπερβολικά η Νέα Δημοκρατία. Κι όταν λέμε ότι «οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι», ξεχνάμε πόσες φορές η ίδια η κοινωνία ζήτησε το ρουσφέτι, τη γνωριμία και τον άνθρωπο που «θα μας φτιάξει». Από τον Ανδρέα Παπανδρέου και τον Σημίτη μέχρι τα Ίμια, τα εξοπλιστικά και τη νυχτερινή ζωή της Θεσσαλονίκης, ψάχνουμε πότε ακριβώς το ΠΑΣΟΚ έγινε εποχή, πότε έγινε άλλοθι και πότε η ΝΔ έμεινε μυστηριωδώς έξω από τη φωτογραφία. Μετά έρχονται η Μέρκελ, ο Σόιμπλε, τα μνημόνια και το 2015. Ο Τσίπρας σαν Σούπερμαν μπροστά σε ένα ευρωπαϊκό τρένο που δεν σταματούσε, μια κοινωνία που ψήφισε ένα τεράστιο «άντε γαμήσου» και μια αντιπολίτευση που μπήκε στο γήπεδο με τη δωρεάν έκδοση, απέναντι σε κυβέρνηση με πληρωμένο Claude. Και κάπου ανάμεσα σε συνδικαλιστές που κρυφακούνε, κομματικά γραφεία, προεκλογικά εισιτήρια, άμεση δημοκρατία και εφορευτικές επιτροπές, μένει η πιο άβολη ερώτηση: το πολιτικό σύστημα μάς το επέβαλαν ή το παραγγείλαμε μόνοι μας; Chapters: 00:00 Ποια Πασοκάρα; 04:37 Τι άλλαξε πραγματικά το 1981 07:07 Ανδρέας, Σημίτης και τα δύο ΠΑΣΟΚ 10:15 Η κοινωνία ζήτησε τη διαφθορά 13:09 Ίμια και αλλαγή φρουράς 20:13 Η ΝΔ πήγε στα μπουζούκια 27:13 Ο πλούσιος που έχτισε τις Σπέτσες 34:31 Η Μέρκελ έβγαλε τον Τσίπρα 43:52 Κυβέρνηση με πληρωμένο Claude 48:05 Το ψηφοδέλτιο «άντε γαμήσου» 55:28 Ο συνδικαλιστής που κρυφάκουγε 64:07 Το ρουσφέτι έχει γραφεία παντού 67:39 Χρειαζόμαστε ακόμα πολιτικούς;

1:19:08

S02:E03 Sep 6, 2026

Γουόκι Τόκι Podcast 2#003 - 80s, 90s, 24 φωτογραφίες και Βίνα Ασίκη | Walkie Talkie

Οι μπάμιες στη λαϊκή κάνουν 4,50 ευρώ και στο σούπερ μάρκετ 7,80. Θα μπορούσε να είναι όλο το επεισόδιο. Αντί γι’ αυτό, ανοίγει μια βόλτα στα 80s και τα 90s όπως τα ζήσαμε πραγματικά: χωρίς φίλτρο νοσταλγίας, με περισσότερη αναμονή, λιγότερη ασφάλεια και καπνό παντού. Λούνα παρκ, στοιχειωμένα σπίτια, video club, VHS εναντίον Betamax, CD που έπρεπε πρώτα να «διαβαστεί» και φωτογραφικές μηχανές με 24 πολύτιμα κλικ. Τότε που έδινες το φιλμ με όλες τις προσωπικές σου στιγμές σε έναν άγνωστο φωτογράφο και περίμενες μέρες για να μάθεις ότι στις μισές φωτογραφίες είχες κλειστά μάτια. Και μετά έρχονται τα εύκολα: ο εννιάχρονος Αλέκος χάνεται σε συγκέντρωση του ΠΑΣΟΚ και ανακοινώνεται από τα μεγάφωνα, τα παιδιά κυκλοφορούν μόνα μέχρι να νυχτώσει, αγοράζουν μπύρες και τσιγάρα για τους μεγάλους και μεγαλώνουν σε σπίτια, αυτοκίνητα, λεωφορεία και δουλειές που είναι όλα ντουμάνι. Στο τέλος χωράνε η Κανέλλη, η Βίνα Ασίκη, η Κέτη Φίνου, ο Στάθης Ψάλτης και η μεγάλη κουβέντα για τον ελληνικό κινηματογράφο που είχε εικόνα, αλλά συχνά ξέχναγε τον ήχο. Εβδομήντα εννιά λεπτά για μια εποχή που δεν ήταν καλύτερη. Απλώς είχε άλλους κινδύνους και κανέναν να τους κοιτάζει πολύ σοβαρά. Chapters: 00:00 Μπάμιες στα 7,80 ευρώ 05:21 Η γενιά που έμαθε να περιμένει 13:07 Τα 80s και τα 90s όπως τα θυμόμαστε 20:13 VHS, Betamax και η τσόντα που αποφάσισε 24:29 Είχες μόνο 24 φωτογραφίες 31:20 Η άγνοια κινδύνου ήταν κανονικότητα 35:32 Ο Αλέκος χάθηκε στο ΠΑΣΟΚ 43:52 Εννιά χρονών μόνοι στη γειτονιά 46:36 Ο μικρός πήγαινε για μπύρες και τσιγάρα 51:04 Όλη η Ελλάδα ήταν ντουμάνι 58:18 Η Κανέλλη, η Βίνα Ασίκη και τα 80s 60:13 Κέτη Φίνου και Στάθης Ψάλτης 65:12 Η μεγάλη παπάτζα του ελληνικού σινεμά

1:17:15

S02:E02 Sep 2, 2026

Γουόκι Τόκι Podcast 2#002 - Influencers, Άρειος και κόψιμο μέχρι θανάτου | Walkie Talkie

Ο Άγιος Αλέξανδρος νίκησε τον Άρειο με μια προσευχή και μια πολύ άσχημη επίσκεψη στην τουαλέτα. Από εκεί, απολύτως φυσιολογικά, φτάνουμε στο πρώτο social network της ιστορίας και στους σημερινούς influencers που κοιτάζουν μια κάμερα μέσα σε άδεια δωμάτια και μοιράζουν την απόλυτη αλήθεια. Οικονομικές συμβουλές, S&P 500, dating coaches, δεύτερες δουλειές και άνθρωποι που είχαν χρόνο, λεφτά, ομορφιά ή τον σωστό άνθρωπο δίπλα τους και τώρα εξηγούν στους υπόλοιπους πώς να πετύχουν. Κάπου εκεί ψάχνουμε αν υπάρχει έστω μία συνταγή επιτυχίας που να μην κρύβει μέσα της προνόμιο, συγκυρία και πολλή τύχη. Στη διαδρομή χωράνε ο Paul Newman που ήξερε γιατί μιλούσε, η Jodie Foster που παραλίγο να μη γίνει Clarice, οι νεκροί που κάνουν τις μπάντες θρύλους, οι Led Zeppelin που κατά τον Μανώλη τελείωσαν τους Beatles, ο Michael Caine, ο Peter O’Toole, άνθρωποι που «δουλεύουν σατανά» και οι χορηγοί που εμφανίζονται ακριβώς όταν έχεις αρχίσει να περνάς καλά. Εβδομήντα επτά λεπτά περπάτημα για το ποιος μιλάει, ποιος ακούει και ποιος τελικά πληρώνει. Chapters: 00:00 Ο Άγιος Αλέξανδρος και το κόψιμο του Αρείου 03:33 Το πρώτο social network της ιστορίας 07:34 Πώς ξεφουσκώνεις έναν influencer 09:56 Ο S&P 500 και η απόλυτη αλήθεια 16:40 Οι οικονομικοί influencers ξέρουν τα πάντα 27:54 Πες μου τι σου αρέσει 31:20 Πόσο κοστίζει ένα podcast 37:30 Βρες δεύτερη δουλειά. Άντε γαμήσου. 45:19 Προνόμιο ντυμένο συμβουλή 48:11 Η τριπλέτα της επιτυχίας 50:18 Χωρίς τύχη δεν πας πουθενά 55:25 Οι νεκροί γίνονται θρύλοι 59:41 Κουτσομπολιό, σατανάς και χορηγοί

1:13:00

S02:E01 Aug 30, 2026

Γουόκι Τόκι Podcast 2#001 - Ελληνικό καλοκαίρι: Τζιτζίκι - Τζατζίκι - Πετρετζίκη | Walkie Talkie

Πρώτο περπάτημα της δεύτερης σεζόν, Παρασκευή στη Ζέα, και γυρίσαμε από τις διακοπές πιο αδύνατοι. Όχι απαραίτητα σοφότεροι. Ο ένας έχασε δέκα κιλά και τρώει γιαούρτι με chia, ο άλλος προσπαθεί να καταλάβει πότε ακριβώς συμφωνήσαμε ότι δεκαπέντε μέρες τον χρόνο αρκούν για να ζήσεις. Από τον εθισμό στο ελληνικό καλοκαίρι, τις βίλες, το Airbnb και τις διακοπές σε κουτί, η κουβέντα φτάνει σε μια ολόκληρη πρόταση: περισσότερη δουλειά τον χειμώνα με αντάλλαγμα πραγματική άδεια το καλοκαίρι, περισσότερο εσωτερικό τουρισμό και μια αποκέντρωση που ίσως ενοχλήσει τράπεζες, σούπερ μάρκετ και όσους μας θέλουν μόνιμα στην πόλη. Στη διαδρομή προλαβαίνουμε να γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης, να λυπηθούμε τη Gen Z που αγόρασε shortcut για κάθε πρόβλημα, να ζητήσουμε έξυπνες λύσεις σε ηλίθια προβλήματα και να απαιτήσουμε προειδοποιητική σήμανση στα σώματα που είναι «AI assisted», αλλά με λεφτά. Και κάπου πριν το τέλος, η Ζέα μάς θυμίζει ότι η ανθρώπινη βιτρίνα παραμένει κανονικό επάγγελμα. Δεύτερη σεζόν. Ίδιο περπάτημα, καθόλου ωριμότητα.