Explicit 
S02:E17
Ένα τραγούδι του Λεπά έχει κολλήσει από το πρωί και κάπως έτσι αρχίζει άλλη μια βόλτα στον Πειραιά. Ο Μανώλης και ο Αλέκος τσακώνονται για τη Βύση, την Αλέξια και το ποιος ήταν τελικά pop είδωλο. Κάπου εκεί εμφανίζεται κι ένα αυτόγραφο από τον Μικρούτσικο και τη Βόσσου, που κάποτε έπεισε τον Μανώλη να γίνει μουσικός.
Η κουβέντα για τον Αργυρό ανοίγει το «πατρίδα, θρησκεία και μπουζούκια». Τι ζητάμε από έναν διασκεδαστή και γιατί πρέπει να συνοδεύεται η διασκέδαση από τόσο μεγάλα λόγια; Το Ριφιφί και οι συνεντεύξεις του Τσαφούλια φέρνουν το σινεμά στη βόλτα. Σκηνοθέτες, διευθυντές φωτογραφίας και η απορία αν γίνεται ένας άνθρωπος να τα κάνει όλα.
Το They Live βγάζει τον Μανώλη από τα ρούχα του, ο Γκάι Ρίτσι τον ξαναφέρνει στα ίσια του και ο Ράμπο μιλάει περισσότερο απ’ όσο θα ήθελε. Σειρές γεμάτες βίλες και κότερα, ηθοποιάρες στους δεύτερους ρόλους και, στο τέλος, εκείνο το παλιό «πάμε σινεμά». Ένας καφές, μια ταινία, ποπκόρν και φαγητό. Πότε έγινε τόσο δύσκολη έξοδος;
Chapters:
00:00 Εισαγωγή, Λεπάς και έντεχνο 08:24 Βύση, Αλέξια και τα pop είδωλα 13:57 Το αυτόγραφο που με έκανε μουσικό 18:53 Αργυρός, σημαίες και τίμιο πανηγύρι 29:49 Ριφιφί και Τσαφούλιας 33:01 Ποιος φτιάχνει τελικά μια ταινία; 41:18 They Live: ο Μανώλης τα παίρνει 46:17 Σειρές με βίλες, κότερα και φτωχοδιάβολους 54:46 Γκάι Ρίτσι και ο Ράμπο που μιλούσε πολύ 59:49 Lioness, The Leftovers και ηθοποιάρες 01:03:03 Χαιρετίσματα στην Άρτα και στο Κιλκίς 01:06:51 Παιχνίδια και το παλιό «πάμε σινεμά»