Ένα τραγούδι του Λεπά αρκούσε. Βύση, Αργυρός, «πατρίδα, θρησκεία και μπουζούκια», Τσαφούλιας και σινεμά. Ο Μανώλης θυμάται το αυτόγραφο που τον έκανε μουσικό, ο Αλέκος υπερασπίζεται τις ταινίες του και το ποπκόρν μάς βγάζει εκτός προϋπολογισμού. Νέο Γουόκι Τόκι.