Δευτέρα βράδυ στον Πειραιά και ο Μανώλης έχει διαβάσει κάτι για το AI που δεν τον αφήνει ήσυχο. Ο Αλέκος ζητάει πηγή πριν αρχίσουμε να αποχαιρετάμε την ανθρωπότητα. Η βόλτα προβλέπεται ήρεμη.
Μια ιστορία για agents ανοίγει την κουβέντα για τον έλεγχο, τις δικλίδες και το πόση πρόσβαση δίνουμε μόνοι μας στα εργαλεία που μας βολεύουν. Να τα κλείσουμε όλα και να γυρίσουμε αναλογικά; Ή μήπως οι ίδιες οι εταιρείες θα πατήσουν φρένο όταν αρχίσει να χτυπιέται το ταμείο τους;
Από τις συνδρομές και τα δωρεάν εργαλεία φτάνουμε στη δουλειά: αν κάνεις περισσότερα σε λιγότερο χρόνο, ποιος παίρνει τη διαφορά; Και τι λες σ’ ένα παιδί για το επάγγελμα που θα διαλέξει; Ο Μανώλης σκέφτεται δυστοπίες, ο Αλέκος ψάχνει τον διακόπτη και το ελληνικό Δημόσιο εμφανίζεται ως η τελευταία μας γραμμή άμυνας. Τουλάχιστον ένα «ευχαριστώ» στο μηχάνημα να το λέμε.
Η βόλτα δεν μένει εκεί. Ακρίβεια, γάλα και φόροι, Τραμπ και Ευρώπη, τηλεοπτική σαπίλα και ο Μελ Μπρουκς που έρχεται να σώσει λίγο τη διάθεση.
Chapters:
00:00 Εισαγωγή και φθινοπωρινή Δευτέρα 00:56 Μια ιστορία για AI agents 14:30 Ποιος ελέγχει τους ελεγκτές; 16:28 Να τα κόψουμε όλα και να πάμε αναλογικά; 22:33 AI, συνδρομές και δωρεάν εργαλεία 25:04 Η νοοτροπία του ταξιτζή 27:48 Περισσότερη δουλειά, ίδιος μισθός; 32:45 Τι δουλειά θα κάνουν τα παιδιά; 37:36 Δυστοπία, full access και ελληνικό Δημόσιο 42:20 Αν χαθεί το δίκτυο; 49:20 Ακρίβεια, γάλα και φόροι 54:35 Τραμπ, Ευρώπη και ποιος κάνει κουμάντο 01:05:53 Τηλεόραση, Μελ Μπρουκς και αδιάκριτες ερωτήσεις
